14 czerwca, Wspomnienie bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika

Michał Kozal urodził się 25 września 1893r. w Nowym Folwarku pod Krotoszynem.

W 1914r. wstąpił do seminarium duchownego w Poznaniu, a 23 lutego 1918r. w Gnieźnie otrzymał święcenia kapłańskie. Planował, że podejmie studia specjalistyczne, jednak nagle zmarł jego ojciec, a on musiał zapewnić utrzymanie matce i siostrze.

Był wikariuszem w różnych parafiach. Odznaczał się gorliwością w prowadzeniu katechizacji, wiele godzin spędzał w konfesjonale, z radością głosił Słowo Boże, dużo się modlił. Był wyrozumiały, uczynny i miłosierny wobec wiernych.

W 1927r. mianowano go ojcem duchownym seminarium w Gnieźnie, a dwa lata później jego rektorem. W 1939r. został biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej i biskupem tytularnym Lappy (na Krecie). Konsekrację biskupią otrzymał 13 sierpnia 1939r.

We wrześniu 1939r. nie opuścił swojej diecezji. Zarządzał nią po wyjeździe z kraju biskupa diecezjalnego. Jego nieustraszona, pełna poświęcenia postawa stała się wzorem zarówno dla duchowieństwa, jak i dla ludzi świeckich.

Hitlerowcy aresztowali go 7 listopada 1939r. i osadzili razem z alumnami seminarium i kapłanami w więzieniu we Włocławku. Następnie internowano go w klasztorze księży salezjanów w Lądzie nad Wartą (I 1940 – 3.04.1941) oraz więziono w obozach w Inowrocławiu, Poznaniu, Berlinie, Halle, Weimarze i Norymberdze. Wszędzie ze względu na swoją niezłomną postawę, rozmodlenie i gorliwość kapłańską doznawał szczególnych upokorzeń i prześladowań.

W lipcu 1941r. został umieszczony w obozie w Dachau, gdzie tak jak inni kapłani pracował ponad siły i doświadczał wyrafinowanych szykan. Chociaż sam był głodny i nieraz opuszczały go siły, dzielił się swoimi racjami żywnościowymi ze słabszymi od siebie, potrafił oddać ostatni kęs chleba klerykom. Odważnie niósł posługę duchową chorym i umierającym, a zwłaszcza kapłanom.

W styczniu 1943r. ciężko zachorował na tyfus. 26 stycznia 1943r. został uśmiercony zastrzykiem z fenolu. Mimo prób ocalenia jego ciała przez więźniów, zostało ono spalone w krematorium.

Po bohaterskiej śmierci sława świętości biskupa Kozala utrwaliła się wśród duchowieństwa i wiernych, którzy prosili Boga o łaski za jego wstawiennictwem. Św. Jan Paweł II beatyfikował go 14 czerwca 1987r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *