15 października, wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła

Door_with_the_image_of_St._Theresa_of_Avila
Obraz przedstawiający świętą.

Panie! Niech ci inni lepiej ode mnie służą, i niech szczęście, które im gotujesz będzie większe od mojego. Ale żeby Cię miał kto więcej kochać ode mnie, tego nie ścierpię!”. To słowa Teresy de Cepeda y Ahumada znanej jako święta Teresa od Jezusa, św. Teresa z Avila, św. Teresa Wielka lub Hiszpańska.

Urodziła się 28 marca 1515 w Hiszpanii. W wieku 20 lat wstąpiła do zakonu karmelitanek w Avili. W tym czasie w ich klasztorach nastąpiło odejście od pierwotnego ducha i złagodzenie reguły.

Po złożeniu ślubów zakonnych zachorowała tak ciężko, że była już bliska śmierci. To doświadczenie pogłębiło w niej życie wewnętrzne — zaczęło się jej życie mistyczne i zjednoczenie z Bogiem. 18 listopada 1572 przy okazji Komunii otrzymała łaskę mistyczną symbolizującą małżeństwo między jej duszą, a Trójcą Świętą.

W 1557, wpatrzona w obraz Chrystusa ubiczowanego, doznała przemiany wewnętrznej i zrozumiała, że wolą Bożą jest nie tylko jej własne uświęcenie, ale także uświęcenie jej współsióstr. Zreformowała zakon karmelitanek doprowadzając do powrotu do pierwotnej reguły. Współpracowała ze św. Janem od Krzyża, przez co przyczyniła się do odnowienia gałęzi męskiej Zakonu.

Zmarła 4 października 1582. Na relikwiarzu zawierającym jej serce umieszczono słowa: „Teresa Jezusa, Jezus Teresy”. Pozostawiła po sobie pisma, w których ukazała drogę do zjednoczenia z Bogiem i dała świadectwo głębokich przeżyć mistycznych. Została beatyfikowana w 1614 roku, a kanonizowana w 1622. 27 września 1970 Paweł VI ogłosił ją doktorem Kościoła i nadał jej tytuł „doktor mistyczny”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *