23 września, Wspomnienie św. Pio z Pietrelciny, kapłana

Francesco Forgione urodził się 25 maja 1887 w Pietrelcinie (na południu Włoch). W wieku 16 lat przyjął habit kapucyński, a rok później złożył śluby zakonne i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. Otrzymał imię zakonne Pio. W 1910r. przyjął święcenia kapłańskie. Już wtedy od dawna miał poważne problemy ze zdrowiem. Pod koniec lipca 1916r. przybył do San Giovanni Rotondo, gdzie przebywał aż do śmierci.

20 września 1918r. podczas modlitwy przed wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego o. Pio otrzymał stygmaty, które nosił na dłoniach, stopach i boku przez ponad 50 lat. Zagoiły się one dopiero na kilka dni przed jego śmiercią. Z tego powodu do San Giovanni Rotondo zaczęły przybywać rzesze pielgrzymów i dziennikarzy. Wnikliwe badania stygmatów i mistycznych doświadczeń o. Pio przeprowadził Kościół katolicki, w związku z czym na 2 lata otrzymał on zakaz publicznego sprawowania Eucharystii i spowiadania wiernych. Prowadzący badania dr Fest uznał, że stygmatyczne rany kapucyna nie są wytłumaczalne z punktu widzenia nauki, dzięki czemu mógł on ponownie publicznie sprawować sakramenty.

Ojciec Pio był mistykiem. Często surowo pokutował, bardzo dużo czasu poświęcał na modlitwę. Wielokrotnie przeżywał ekstazy, miał wizje Maryi, Jezusa i swojego Anioła Stróża, posiadał dar bilokacji (znajdowania się jednocześnie w dwóch miejscach), nie rozstawał się z różańcem. Niezwykłą czcią darzył Eucharystię — przez długie godziny przygotowywał się do niej trwając na modlitwie i długo dziękował Bogu po jej odprawieniu.

W latach 1922-1956 w San Giovanni Rotondo powstał „Dom Ulgi w Cierpieniu” – szpital, którego budowę o. Pio gorąco wspierał. Tymczasem zakonnika zaczęły powoli opuszczać siły, coraz częściej upadał na zdrowiu. Zmarł w swoim klasztorze 23 września 1968r. Św. Jan Paweł II beatyfikował o. Pio 2 maja 1999r., a kanonizował 16 czerwca 2002r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *