Archiwum kategorii: Czytania

Czytania mszalne na poszczególne niedziele roku.

Czytania — XXVI Niedziela Zwykła — 25.09.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Amosa (Am 6, 1a. 4-7).
Psalm Responsoryjny (Ps 146 (145), 6c-7. 8-9a. 9b-10);
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
II czytanie z Pierwszego listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (1 Tm 6, 11-16).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 16, 19-31)
Przypowieść o Łazarzu i bogaczu

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.

I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”. Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”. Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”»

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Zesłanie Ducha Świętego — 15.05.2016

I Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 2, 1-11).
Psalm Responsoryjny (Ps 104 (103), 1ab i 24ac. 29b-30. 31 i 34);
Refren: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian (Rz 8, 8-173).

Słowa Ewangelii według św. Jana (J 14, 15-16, 23b-26)
Duch święty was wszystkich nauczy

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego — 8.05.2016

I Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 1,1-11).
Psalm Responsoryjny (Ps 47,2-3.6-7.8-9);
Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan (Ef 1,17-23).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 24,46-53)
Jezus został uniesiony do nieba

Jezus powiedział do swoich uczniów:

”Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka”.

Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce pobłogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — VI Niedziela Wielkanocna — 1.05.2016

I Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 15, 1-2. 22-29).
Psalm Responsoryjny (Ps 67 (66), 2-3. 4-5. 6 i 8);
Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.
II czytanie z Apokalipsy Św. Jana Apostoła (Ap 21, 10-14. 22-23).

Słowa Ewangelii według św. Jana (J 14, 23-29)
Duch Święty nauczy was wszystkiego

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem. Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie. A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — V Niedziela Wielkanocna — 24.04.2016

I Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 14,21b-27).
Psalm Responsoryjny (Ps 145,8-13);
Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.
II czytanie z Apokalipsy Św. Jana Apostoła (Ap 21,1-5a).

Słowa Ewangelii według św. Jana (J 13,31-33a.34-35)
Przykazanie nowe daję wam

Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: „Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — IV Niedziela Wielkanocna — 17.04.2016

I Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 13, 14. 43-52).
Psalm Responsoryjny (Ps 100 (99), 2-3. 4-5);
Refren: My ludem Pana i Jego owcami.
II czytanie z Apokalipsy Św. Jana Apostoła (Ap 7, 9. 14b-17)).

Słowa Ewangelii według św. Jana (J 10, 27-30)
Zostawili wszystko i poszli za Jezusem

Jezus powiedział: „Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — V Niedziela Zwykła — 7.02.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 6, 1-2a.3-8).
Psalm Responsoryjny (Ps 138,1-2a.2bc-3.4-5.7c-8);
Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 15, 1-11).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 5, 1-11)
Zostawili wszystko i poszli za Jezusem

Zdarzyło się raz, gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret, że zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu, rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: „Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów”. A Szymon odpowiedział: „Mistrzu, przez całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci”. Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił”. I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — IV Niedziela Zwykła — 31.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza (Jr 1,4-5.17-19).
Psalm Responsoryjny (Ps 71,1-6.15.17);
Refren: Będę wysławiał pomoc Twoją, Panie.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 12,31-13,13 (dłuższe) lub 1 Kor 13,4-13 (krótsze)).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 4,21-301)
Jezus odrzucony w Nazarecie

Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? Wtedy rzekł do nich: Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum. I dodał: Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — III Niedziela Zwykła — 24.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Nehemiasza (Ne 8,1-4a.5-6.8-10).
Psalm Responsoryjny (Ps 19,8-10.15);
Refren: Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 12,12-30 (dłuższe) lub 1 Kor 12,12-14. 27 (krótsze)).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 1,1-4;4,14-21)
Słowa Pisma spełniły się na Chrystusie

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono.

Potem powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — II Niedziela Zwykła — 17.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 62,1-5).
Psalm Responsoryjny ( Ps 96,1-3.7-10);
Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian ( 1 Kor 12,4-11).

Słowa Ewangelii według św. Jana (J 2,1-12)
Pierwszy cud Jezusa w Kanie Galilejskiej

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: Nie mają już wina. Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja? Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu! Oni zaś zanieśli. A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory. Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. Następnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali się do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Niedziela Chrztu Pańskiego — 10.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 42,1-4.6-7).
Psalm Responsoryjny ( Ps 29,1-4.3.9-10);
Refren: Pan ześle pokój swojemu ludowi.
II czytanie z Dziejów Apostolskich ( Dz 10, 34-38).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 3,15-16.21-22)
Chrzest Jezusa

Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — IV Niedziela Adwentu — 20.12.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Micheasza (Mi 5, 1 – 4a).
Psalm Responsoryjny (Ps 80,2ac i 3b.15-16.18-19);
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
II czytanie z Listu do Hebrajczyków (Hbr 10, 5 – 10).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (1, 39-45)
Maryja jest Matką oczekiwanego Mesjasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w łonie moim. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — III Niedziela Adwentu — 13.12.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Sofoniasza (So 3,14 – 18a).
Psalm Responsoryjny (Iz 12,2–3,4bcd,5–6);
Refren: Głośmy z weselem, Bóg jest między nami.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian (Flp 4, 4-7).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 3, 10-18)
Jan Chrzciciel przygotowuje przyjście Chrystusa

Gdy Jan nauczał nad Jordanem, pytały go tłumy: „Cóż mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Kto ma dwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni”. Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali Go: „Nauczycielu, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono”. Pytali go też i żołnierze: „A my, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie”. Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: „Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym”. Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — II Niedziela Adwentu — 6.12.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Barucha (Ba 5, 1-9).
Psalm Responsoryjny (Ps 126,1-2ab,2cd-4,5-6);
Refren: Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian (Flp 1,4-6.8-11).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 21,25-28.34-36)
Jan Chrzciciel przygotowuje drogę Panu

Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi. I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — I Niedziela Adwentu — 29.11.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza (Jr 33, 14-16).
Psalm Responsoryjny (Ps 25,4bc-5ab,8-9,10 i 14);
Refren: Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę.
II czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan (1 Tes 3,12-4,2).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 21,25-28.34-36)
Oczekiwanie powtórnego przyjścia Chrystusa

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata — 22.11.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Daniela (Dn 7, 13-14).
Psalm Responsoryjny (Ps 93,1.2 i 5);
Refren: Strzeż mnie, mój Boże, Tobie zaufałem.
II czytanie z Księgi Apokalipsy Św. Jana (Ap 1, 5-8).

Słowa Ewangelii według św. Jana (J 18,33b-37)
Królestwo Chrystusa nie jest z tego świata

Piłat powiedział do Jezusa: „Czy Ty jesteś Królem żydowskim?”.Jezus odpowiedział: „Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?”.

Piłat odparł: „Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił?”. Odpowiedział Jezus: „Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd”. Piłat zatem powiedział do Niego: „A więc jesteś Królem?”.Odpowiedział Jezus: „Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXIII Niedziela Zwykła — 15.11.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Daniela (Dn 12, 1-3).
Psalm Responsoryjny (Ps 16,518.9-10.11);
Refren: Strzeż mnie, mój Boże, Tobie zaufałem.
II czytanie z Listu do Hebrajczyków (Hbr 10,11-14.18).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 13, 24-32)
Sąd Ostateczny

„W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte.
Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba. A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXII Niedziela Zwykła — 8.11.2015

I Czytanie z Księgi Królewskiej (1 Krl 17,10-16).
Psalm Responsoryjny (Ps 146,6c-7.8-9a.9bc-10);
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
II czytanie z Listu do Hebrajczyków (Hbr 9, 24-28).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 12, 38-44)
Wdowi grosz

Jezus nauczając mówił do zgromadzonych:

„Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok”.

Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.

Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Uroczystość Wszystkich Świętych — 1.11.2015

I Czytanie z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła (Ap 7,2-4.9-14).
Psalm Responsoryjny (Ps 24,1-6);
Refren: Oto lud wierny, szukający Boga.
II czytanie z Pierwszego listu św. Jana Apostoła (1 J 3,1-3).

Słowa Ewangelii według św. Mateusza (Mt 5,1-12a)
Uzdrowienie Niewidomego

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:
„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXX Niedziela Zwykła — 25.10.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza (Jr 31, 7-9).
Psalm Responsoryjny (Ps 126,1-2ab. 2cd-3. 4-5. 6);
Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Hebrajczyków (Hbr 5, 1-6).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 10, 46-52)
Uzdrowienie Niewidomego

Gdy Jezus razem z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. Ten słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną”. Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: „Synu Dawida, ulituj się nade mną”. Jezus przystanął i rzekł: „Zawołajcie go”. I przywołali niewidomego, mówiąc mu: „Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię”. On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się i przyszedł do Jezusa. A Jezus przemówił do niego: „Co chcesz, abym ci uczynił?” Powiedział Mu niewidomy: „Rabbuni, żebym przejrzał”. Jezus mu rzekł: „Idź, twoja wiara cię uzdrowiła”. Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXIX Niedziela Zwykła — 18.10.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 53,10-11).
Psalm Responsoryjny (Ps 33,4-5.18-19.20 i 22);
Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Hebrajczyków (Hbr 4, 14-16).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 10, 35-45)
Przełożeństwo jest służbą

Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, zbliżyli się do Jezusa i rzekli: „Nauczycielu, chcemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy”. On ich zapytał: „Co chcecie, żebym wam uczynił?” Rzekli Mu: „Użycz nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twej stronie”. Jezus im odparł: „Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?” Odpowiedzieli Mu: „Możemy”. Lecz Jezus rzekł do nich: „Kielich, który Ja mam pić, pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane”. Gdy dziesięciu to usłyszało, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich: „Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielki, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXVIII Niedziela Zwykła — 11.10.2015

I Czytanie z Księgi Mądrości (Mdr 7, 7-11).
Psalm Responsoryjny (Ps 90, 12-13. 14-15. 16-17);
Refren: Nasyć nas, Panie, Twoim miłosierdziem.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Hebrajczyków (Hbr 4, 12-13).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 10, 17-27)
Rada dobrowolnego ubóstwa

Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, pytał Go: „Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”Jezus mu rzekł: „Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: «Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę»”. On Mu rzekł: „Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości”. Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: „Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną”. Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Wówczas Jezus spojrzał wokoło i rzekł do swoich uczniów: „Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego”. Uczniowie zdumieli się na Jego słowa, lecz Jezus powtórnie rzekł im: „Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkach pokładają ufność. Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa Bożego”. A oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: „Któż więc może się zbawić?”Jezus spojrzał na nich i rzekł: „U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe”

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXVII Niedziela Zwykła — 4.10.2015

I Czytanie z Księgi Rodzaju (Rdz 2, 18-24).
Psalm Responsoryjny (Ps 128,1-2.3.4-6);
Refren: Niechaj nas zawsze Pan Bóg błogosławi.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Hebrajczyków (Hbr 2, 9-11).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 10, 2-16)
Co Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela

Faryzeusze przystąpili do Jezusa i chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę. Odpowiadając zapytał ich: „Co wam nakazał Mojżesz?”Oni rzekli: „Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić”. Wówczas Jezus rzekł do nich: „Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych napisał wam to przykazanie. Lecz na początku stworzenia Bóg «stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem». A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela”. W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedział im: „Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo”. Przynosili Mu również dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego. A Jezus widząc to oburzył się i rzekł do nich: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego”. I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXVI Niedziela Zwykła — 27.09.2015

I. Czytanie z Księgi Liczb (Lb 11,25-29).
Psalm Responsoryjny (Ps 19,8.10.12-14);
Refren: Nakazy Pana są radością serca
II. czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła (Jk 5,1-6).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 9,38-43.45.47-48)
Zazdrość, zgorszenie

Wtedy Jan powiedział do Jezusa: Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami. Lecz Jezus odrzekł: Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze. Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie, chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXV Niedziela Zwykła — 20.09.2015

I. Czytanie z Księgi Mądrości (Mdr 2,12.17-20).
Psalm Responsoryjny (Ps 54,3-4.5.6 i 8);
Refren: Pan podtrzymuje całe moje życie.
II. czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła (Jk 3,16-4,3).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 9,30-37)
Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich

Jezus i Jego uczniowie podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: „Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie”. Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: „O czym to rozmawialiście w drodze?” Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich”. Potem wziął dziecko; postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: „Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał”

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXIV Niedziela Zwykła — 13.09.2015

I. Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 50,5-9a).
Psalm Responsoryjny (Ps 116,1-2.3-4.5-6.8-9);
Refren: W krainie życia będę widział Boga.
II. czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła (Jk 2,14-18).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 8, 27-35)
Zapowiedź męki Chrystusa

Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: „Za kogo uważają Mnie ludzie?” Oni Mu odpowiedzieli: „Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków”. On ich zapytał: „A wy za kogo Mnie uważacie?” Odpowiedział Mu Piotr: „Ty jesteś Mesjaszem”. Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że będzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa. Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: „Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie”. Potem przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, ten je zachowa”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXIII Niedziela Zwykła — 6.09.2015

I. Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 35,4-7a).
Psalm Responsoryjny (Ps 146,6c-7.8-9a.9bc-10);
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
II. czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła (Jk 2,1-5).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 7, 31-37)
Uzdrowienie głuchoniemego

Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu. Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka, a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: „Effatha”, to znaczy: „Otwórz się”. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić. Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I pełni zdumienia mówili: „Dobrze uczynił wszystko. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XIII Niedziela Zwykła — 28.06.2015

I. Czytanie z Księgi Mądrości (Mdr 1,13-15;2,23-24).
Psalm Responsoryjny (Ps 30,2 i 4.5-6.11 i 12a i 13b);
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
II. czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian (2 Kor 8,7.9.13-15).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 5,21-24.35b-43)
Uzdrowienie córki Jaira

Gdy Jezus przeprawił się z powrotem łodzią na drugi brzeg, zebrał się wielki tłum wokół Niego, a On był jeszcze nad jeziorem. Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrzał, upadł Mu do nóg i prosił usilnie: „Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła”. Poszedł więc z nim, a wielki tłum szedł za Nim. Przyszli ludzie do przełożonego synagogi i donieśli: „Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?” Lecz Jezus słysząc, co mówiono, rzekł przełożonemu synagogi: „Nie bój się, tylko wierz”. I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego. Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Wobec zamieszania, płaczu i głośnego zawodzenia wszedł i rzekł do nich: „Czemu robicie zgiełk i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi”. I wyśmiewali Go. Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca, matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało. Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: „Talitha kum”, to znaczy: „Dziewczynko, mówię ci, wstań”. Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia. Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym nie wiedział, i polecił, aby jej dano jeść.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XII Niedziela Zwykła — 21.06.2015

I. Czytanie z Księgi Hioba (Hi 38,1.8-11).
Psalm Responsoryjny (Ps 107,23-24.25-26.28-29.30-31);
Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
II. czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian (2 Kor 5,14-17).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 4,35-41)
Uciszenie burzy na jeziorze

Gdy zapadł wieczór owego dnia, Jezus rzekł do swoich uczniów: „Przeprawmy się na drugą stronę”. Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.

Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź się już napełniała. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?” On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: „Milcz, ucisz się”. Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.

Wtedy rzekł do nich: „Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: „Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?”

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XI Niedziela Zwykła — 14.06.2015

I. Czytanie z Księgi Proroka Ezechiela (Ez 17, 22-24).
Psalm Responsoryjny (Ps 92,2-3.13-14.15-16);
Refren: Dobrze jest śpiewać, Tobie, Panie Boże.
II. czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian (2 Kor 5, 6-10).

Słowa Ewangelii według św. Marka (Mk 4, 26-34)
Przypowieść o ziarnku gorczycy

Jezus powiedział do tłumów: „Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo”. Mówił jeszcze: „Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu”. W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją zrozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.