Wigilia – jej historia i przebieg

Wigilia — jej historia i przebieg

Punktem kulminacyjnym przeżyć adwentowych w rodzinie chrześcijańskiej jest Wigilia Bożego Narodzenia.

Niemal w każdym domu ubiera się choinkę, która jest symbolem drzewa rajskiego. Przez swoją żywość i zieleń zachowaną nawet w zimie staje się symbolem drzewa życia a przez przy­ozdobienie jej świecami symbolizuje Chrystusa, Światłość świata. Pod choinką ustawia się żłóbek dla upamiętnienia narodzenia Syna Bożego w Betlejem.

Historia

Wilia — wieczerza wigilijna

Według starodawnego zwyczaju po zachodzie słońca, zgodnie z prak­tyką dawnych chrześcijan spożywa się obiad postny, złożony z kilkunastu tradycyjnych potraw. Uczta ma charakter religijny, bardzo uroczysty, świadczy o tym stary zwyczaj czytania fragmentu Ewangelii św. Łukasza o narodzeniu Chrystusa i wspólna modlitwa rodziny. Ceremoniom wie­czerzy wigilijnej przewodniczy ojciec rodziny.

Łamanie się opłatkiem

Najważniejszym wydarzeniem wieczoru wigilijnego jest dzielenie się opłatkiem. Obrzęd ten następuje po modlitwie i złożeniu sobie życzeń, a więc na samym początku wieczerzy wigilijnej, gdy ukaże się pierwsza gwiazda na niebie. Dzielenie się opłatkiem oznacza wzajemne poświęcenie się jednych dla drugich i uczy, że ostatni nawet kawałek chleba należy podzielić z bliźnimi, zbliża oddalonych; łączy umarłych z żywymi i jedna skłóconych.

Wolne miejsce przy stole

Znany i powszechny jest obecnie w Polsce zwyczaj pozostawiania wolnego miejsca przy stole wigilijnym. Jest ono przeznaczone dla przygodnego gościa. Z. Kossak pisze, że „ktokolwiek zajdzie w dom pol­ski w święty, wigilijny wieczór, zajmie to miejsce i będzie przyjęty jak brat”. Pozostawiając wolne miejsce przy stole wyrażamy serdeczną pamięć o naszych bliskich i drogich, którzy nie mogą świąt spędzić z nami. Wolne miejsce przy stole oznaczać może członka rodziny, który zmarł lub też pamięć o wszystkich zmarłych z rodziny.

Chrześcijański obrzęd wieczerzy wigilijnej

Jeden z rodziców zapala świecę wigilijną i mówi:

Prowadzący: Światło Chrystusa.

Wszyscy: Bogu niech będą dzięki.

P. W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
W. Amen.

P. W ten wigilijny wieczór, kiedy wspominamy świętą noc, w której narodził się nam Zbawiciel, gromadzimy się przy wspólnym stole na czuwaniu i uczcie. Wsłuchajmy się w tekst Ewangelii, która przypomina nam tamto wydarzenie.

Ktoś z członków rodziny odczytuje fragment Ewangelii wg św. Łukasza: Łk 2,1-14.

Po skończeniu czytania:
P. Oto słowo Pańskie.
W. Chwała Tobie, Chryste.

Następuje śpiew kolędy „Wśród nocnej ciszy”

W. Ojcze nasz…

P. Panie Boże, Ty sprawiłeś, że ta Święta Noc zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości Twojego Syna. Spraw, abyśmy jaśnieli blaskiem Twojej światłości w naszym codziennym postępowaniu. Pobłogosław nas i te opłatki, którymi będziemy się dzielić zwyczajem naszych ojców. Naucz nas dzielić się chlebem, miłością i życzliwością z każdym człowiekiem. Obdarz nas wszystkich Twoim pokojem, abyśmy wspólnie sławili Twoją ojcowską dobroć. Przez Chrystusa Pana naszego.
W. Amen.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *