Prezbiterium

Prezbiterium jest centralną częścią świątyni. Zbudowano je w latach 1929–1936 w stylu neogotyckim według projektu prof. inż. arch. C. Domaniewskiego.

Jest ono dwuprzęsłowe i zakończone trójboczną absydą, w której umieszczono wysokie, zakończone ostrołukiem okna. Wyposażenie prezbiterium tworzy ze sobą spójną całość, mimo że poszczególne jego elementy pochodzą z różnych okresów. Ściany absydy zostały wyłożone płytami.

Po bokach wysokich okien z czworokątnych płytek o różnym kształcie ułożono cztery pionowe pasy zwieńczone u góry płaskorzeźbami symbolizującymi czterech ewangelistów: św. Mateusza (uskrzydlony człowiek), św. Marka (uskrzydlony lew), św. Łukasza (uskrzydlony wół) i św. Jana (orzeł). W przestrzeniach pomiędzy tymi pionowymi pasami pod oknami umieszczono 36 kwadratowych płytek z krzyżem.

Przed pionowymi pasami płytek ustawiono alegoryczne postacie nadnaturalnej wielkości, które symbolizują poszczególne części Mszy świętej w ujęciu przedsoborowym:

  1. Mea culpa – Moja wina – nawiązuje do uznania win i skruchy przed Bogiem na początku Mszy
  2. Gloria in excelsis – Chwała na wysokości Bogu – oznacza oddanie chwały Bogu publicznie przez lud zgromadzony na Mszy św.
  3. Gratias agamus – Dzięki składamy – podkreśla, że sama Msza św. jest wielkim dziękczynieniem całego zgromadzonego ludu Bożego (Eucharystia znaczy „Dziękczynienie”)
  4. Dona pacem – Obdarz nas pokojem – oznacza otrzymanie Pokoju

Pomiędzy dwoma środkowymi figurami umieszczono przedsoborowy ołtarz, na którym znajduje się tabernakulum oraz dwa świeczniki. Ołtarz w kształcie podłużnego prostopadłościanu wykonano z piaskowca. Jego ściana czołowa została ozdobiona płasko rzeźbionym ornamentem. Na drzwiczkach tabernakulum umieszczono cztery postacie świętych. Nad nim znajduje się rzeźba Chrystusa na krzyżu w kolistym obramowaniu zdobionym symbolami eucharystycznymi. Na podstawach świeczników widnieje napis: Lux – Via, co oznacza: światło – droga. Te elementy dekoracji i wyposażenia prezbiterium wykonał artysta rzeźbiarz Józef Trenarowski.

W trzech oknach absydy umieszczono witraże przedstawiające Ostatnią Wieczerzę, Chrystusa Ukrzyżowanego oraz Zesłanie Ducha Świętego. Zaprojektował je malarz Feliks Matyjaszkiewicz z Warszawy, a wykonał Ignacy Olkiewicz.

Po obu stronach ołtarza zawieszone są ozdobne, podłużne naczynia wykonane z brązu, w których pali się „wieczna lampka” oznaczająca obecność Najświętszego Sakramentu. Wzdłuż bocznych ścian prezbiterium stoją stalle wykonane z drewna dębowego, ozdobione od strony klęczników płaskorzeźbami.

Nad drzwiami prowadzącymi z prezbiterium do zakrystii oraz z prezbiterium do kaplicy św. Antoniego umieszczono płaskorzeźby wykonane z patynowanego gipsu. Pierwsza z nich ilustruje scenę biblijną, w której św. Piotr szedł po wodzie do Pana Jezusa, jednak w pewnym momencie zwątpił i zaczął tonąć. Chrystus podał mu rękę i wypowiedział słowa, które zostały wyryte pod płaskorzeźbą: „Czemuś zwątpił małej wiary?”. Druga z płaskorzeźb przedstawia scenę cudownego nakarmienia rzeszy słuchającej Jezusa na pustyni. Pod nią znajduje się napis „Wy dajcie im jeść”.

W związku z reformami uchwalonymi podczas Soboru Watykańskiego II, pośrodku prezbiterium ustawiono drugi ołtarz, tzw. „soborowy”, przy którym odprawiane są Msze św. Obecny ołtarz, wykonany w 2005r., jest dziełem artysty plastyka ks. Tadeusza Furdyny SDB (zakonnika). Został on wykonany z hiszpańskiego granitu. Ozdoby religijne wokół ołtarza wykonano z ceramiki i pokryto płynnym złotem. Obok postawiono jednolitą stylowo ambonę, wykonaną przez tego samego artystę.

Prezbiterium zostało usytuowane kilka stopni powyżej poziomu świątyni. Przed stopniami umieszczono balustradę wykonaną z drewna dębowego i ozdobioną inkrustacją, służącą jako stół komunijny dla wiernych. Po jej prawej stronie znajduje się meblowy, zabytkowy zegar, a po lewej oszklona gablota, która zawiera:

  • świecę, która paliła się w czasie czuwania soborowego (w nocy z 25 na 26 listopada 1962r.)
  • różaniec, na którym modlono się w dniu Parafialnej Odnowy Soborowej (17 października 1964r.)
  • ryngraf z wizerunkiem Matki Bożej, pamiątkę pielgrzymki parafialnej na Jasną Górę w 1939r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *