Archiwa tagu: Ewangelia Łukasza

Czytania z ewangelii św. Łukasza.

Czytania — XXVI Niedziela Zwykła — 25.09.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Amosa (Am 6, 1a. 4-7).
Psalm Responsoryjny (Ps 146 (145), 6c-7. 8-9a. 9b-10);
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
II czytanie z Pierwszego listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (1 Tm 6, 11-16).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 16, 19-31)
Przypowieść o Łazarzu i bogaczu

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.

I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”. Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz w podobny sposób – niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A ponadto między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd nie przedostają się do nas”. Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich ostrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają!” „Nie, ojcze Abrahamie – odrzekł tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”. Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą”»

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego — 8.05.2016

I Czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 1,1-11).
Psalm Responsoryjny (Ps 47,2-3.6-7.8-9);
Refren: Pan wśród radości wstępuje do nieba.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan (Ef 1,17-23).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 24,46-53)
Jezus został uniesiony do nieba

Jezus powiedział do swoich uczniów:

”Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka”.

Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce pobłogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — V Niedziela Zwykła — 7.02.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 6, 1-2a.3-8).
Psalm Responsoryjny (Ps 138,1-2a.2bc-3.4-5.7c-8);
Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 15, 1-11).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 5, 1-11)
Zostawili wszystko i poszli za Jezusem

Zdarzyło się raz, gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret, że zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu, rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: „Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów”. A Szymon odpowiedział: „Mistrzu, przez całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci”. Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na wspólników w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił”. I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — IV Niedziela Zwykła — 31.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza (Jr 1,4-5.17-19).
Psalm Responsoryjny (Ps 71,1-6.15.17);
Refren: Będę wysławiał pomoc Twoją, Panie.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 12,31-13,13 (dłuższe) lub 1 Kor 13,4-13 (krótsze)).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 4,21-301)
Jezus odrzucony w Nazarecie

Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? Wtedy rzekł do nich: Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum. I dodał: Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — III Niedziela Zwykła — 24.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Nehemiasza (Ne 8,1-4a.5-6.8-10).
Psalm Responsoryjny (Ps 19,8-10.15);
Refren: Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 12,12-30 (dłuższe) lub 1 Kor 12,12-14. 27 (krótsze)).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 1,1-4;4,14-21)
Słowa Pisma spełniły się na Chrystusie

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono.

Potem powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Niedziela Chrztu Pańskiego — 10.01.2016

I Czytanie z Księgi Proroka Izajasza (Iz 42,1-4.6-7).
Psalm Responsoryjny ( Ps 29,1-4.3.9-10);
Refren: Pan ześle pokój swojemu ludowi.
II czytanie z Dziejów Apostolskich ( Dz 10, 34-38).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 3,15-16.21-22)
Chrzest Jezusa

Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — IV Niedziela Adwentu — 20.12.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Micheasza (Mi 5, 1 – 4a).
Psalm Responsoryjny (Ps 80,2ac i 3b.15-16.18-19);
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
II czytanie z Listu do Hebrajczyków (Hbr 10, 5 – 10).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (1, 39-45)
Maryja jest Matką oczekiwanego Mesjasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w łonie moim. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — III Niedziela Adwentu — 13.12.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Sofoniasza (So 3,14 – 18a).
Psalm Responsoryjny (Iz 12,2–3,4bcd,5–6);
Refren: Głośmy z weselem, Bóg jest między nami.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian (Flp 4, 4-7).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 3, 10-18)
Jan Chrzciciel przygotowuje przyjście Chrystusa

Gdy Jan nauczał nad Jordanem, pytały go tłumy: „Cóż mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Kto ma dwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni”. Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali Go: „Nauczycielu, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono”. Pytali go też i żołnierze: „A my, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie”. Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: „Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym”. Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — II Niedziela Adwentu — 6.12.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Barucha (Ba 5, 1-9).
Psalm Responsoryjny (Ps 126,1-2ab,2cd-4,5-6);
Refren: Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian (Flp 1,4-6.8-11).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 21,25-28.34-36)
Jan Chrzciciel przygotowuje drogę Panu

Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi. I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — I Niedziela Adwentu — 29.11.2015

I Czytanie z Księgi Proroka Jeremiasza (Jr 33, 14-16).
Psalm Responsoryjny (Ps 25,4bc-5ab,8-9,10 i 14);
Refren: Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę.
II czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan (1 Tes 3,12-4,2).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 21,25-28.34-36)
Oczekiwanie powtórnego przyjścia Chrystusa

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — III Niedziela Wielkanocna — 19.04.2015

I. Czytanie z Dziejów Apostolskich (3,13-15.17-19).
Psalm Responsoryjny (Ps 4,2.4-9);
Refren: Refren: Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.
II. czytanie z Pierwszego Listu św. Jana Apostoła (2,1-5a).

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 24,35-48)
Musiały się wypełnić zapowiedzi Pisma

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak poznali Jezusaprzy łamaniu chleba. A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: „Pokój wam”. Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: „Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam”. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: „Macie tu coś do jedzenia?” Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. Potem rzekł do nich: „To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach”. Wtedy oświecił ich umysł, aby rozumieli Pisma. I rzekł do nich: „Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego”

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Niedziela Świętej Rodziny — 28.12.2014

I czytanie z Księgi Syracydesa (3,2-6.12-14).
Psalm Responsoryjny (Ps 128,1-2,3,4-5);
Refren: Błogosławiony, kto się boi Pana.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan (3,12-21).

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 2,22-40.)

Dziecię rosło napełniając się mądrością

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: „Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — IV Niedziela Adwentu — 21.12.2014

I czytanie z Drugiej Księgi Samuela (7,1-5.8b-12.14a.16).
Psalm Responsoryjny (Ps 89,2-3.4-5.27 i 29);
Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana.
II czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian (16,25-27).

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 1, 26-38)

Maria pocznie i porodzi Syna

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski. Pan z Tobą”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”. Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa”. Wtedy odszedł od Niej anioł.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXI Niedziela Zwykła — 2.11.2014

I czytanie z Księgi Hioba (19,1.23-27a).
Psalm Responsoryjny (Ps 27,1.4.7 i 8b i 9a.13-14);
Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.
II czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (15,20-24a.25-28).

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 23,44-46.50.52-53;24,1-6a)

Śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa

Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”. Po tych słowach wyzionął ducha. Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o Ciało Jezusa. Zdjął Je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — III Niedziela Wielkanocna — 04.05.2014

I. Czytanie z Dziejów Apostolskich (2,14.22–28).
Psalm Responsoryjny (Ps 16,1–2a i 5.7–8.9–10,11);
Refren: Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia.
II. czytanie z Pierwszego Listu św. Piotra Apostoła (1,17–21).

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 24, 13-35)

Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba

Oto dwaj uczniowie Jezusa tego samego dnia, w pierwszy dzień tygodnia, byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: „Cóż to za rozmowy prowadzicie ze sobą w drodze?”. Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: „Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało”. Zapytał ich: „Cóż takiego?”. Odpowiedzieli Mu: „To, co się stało z Jezusem z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że właśnie On miał wyzwolić Izraela. Teraz zaś po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Co więcej, niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli”. Na to On rzekł do nich: „O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swojej chwały?”. I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im, Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: „Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi”. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — Niedziela Ofiarowania Pańskiego — 2.02.2014

I. Czytanie z Księgi Proroka Malachiasza (3,1-4).
Psalm Responsoryjny (24,7-8.9-10);
Refren: Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
II. czytanie z Listu do Hebrajczyjków (2, 14-18).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 2,22-40)
Ofiarowanie Jezusa w świątyni

Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: „Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. A Jego ojciec i matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXIV Niedziela Zwykła — 24.11.2013

I. Czytanie z Drugiej Księgi Samuela (5, 1-3).
Psalm Responsoryjny (Ps 122,1-2.4-5) Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.
II. czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Kolosan (Kol 1, 12-20).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 21,5-19)
Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa

Gdy ukrzyżowano Jezusa, lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: „Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym”. Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: ”Jeśli Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie”. Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: „To jest król żydowski”. Jeden ze złoczyńców, których tam powieszono, urągał Mu: „Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas”. Lecz drugi, karcąc go, rzekł: „Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił”. I dodał: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa”. Jezus mu odpowiedział: „Zaprawdę powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXIII Niedziela Zwykła — 17.11.2013

I. Czytanie z Księgi Proroka Malachiasza (3, 19-20.a).
Psalm Responsoryjny (Ps 98,5-6.7-8.9).; Refren: Pan będzie sądził ludy sprawiedliwie.
II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan (3, 7-12).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 21,5-19)
Jezus zapowiada prześladowania swoich wyznawców

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: „Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony”.

Zapytali Go: „Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?”. Jezus odpowiedział: „Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: ‚Ja jestem’ oraz ‚nadszedł czas’. Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec”. Wtedy mówił do nich: „Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie.

Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić. A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXII Niedziela Zwykła — 10.11.2013

I. Czytanie czytanie z Drugiej Księgi Machabejskiej (7, 1-2.9-14).
Psalm Responsoryjny (Ps 17, 1. 5-6. 8 i 15).; Refren: Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga.

II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan (2, 16-3, 5).
Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 19, 1-10)
Uduchowione życie zmartwychwstałych

Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: „Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: ‚Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu’. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. Wziął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę”.

Jezus im odpowiedział: „Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani są za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania. A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzaku, gdy Pana nazywa ‚Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba’. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXXI Niedziela Zwykła — 03.11.2013

I. Czytanie czytanie z Księgi Mądrości (11, 22 – 12, 2).
Psalm Responsoryjny (Ps 145, 1-2.8-9.10-11.13cd-14).; Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.
II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tesaloniczan (1, 11 – 2, 2).
Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 19, 1-10)
Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło

Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić.

Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”. Zeszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy widząc to szemrali: „Do grzesznika poszedł w gościnę”. Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: „Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie”. Na to Jezus rzekł do niego: „Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXX Niedziela Zwykła — 27.10.2013

I. Czytanie czytanie z Księgi Syracydesa (35,12-14.16-18).
Psalm Responsoryjny (Ps 34, 2-3.17-18.19 i 23).; Refren: Biedak zawołał i Pan go wysłuchał.
II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (4, 6-9.16-18).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 18, 9-14)
Wysłuchana modlitwa skruszonego grzesznika
Jezus powiedział do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: „Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w duszy modlił: ‚Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam’. Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: ‚Boże, miej litość dla mnie, grzesznika’. Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXIX Niedziela Zwykła — 20.10.2013

I. Czytanie czytanie z Księgi Wyjścia (17, 8-13).
Psalm Responsoryjny (Ps 121,1-2.3-4.5-6.7-8).; Refren: Naszą pomocą jest nasz Pan i Stwórca.
II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (3, 14-4, 2).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 18,1-8)
Wytrwałość w modlitwie
Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: „W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: ‚Obroń mnie przed moim przeciwnikiem’. Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: ‚Chociaż Boga się nie boję ani się z ludźmi nie liczę, to jednak ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie’”.

I Pan dodał: „Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi. A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie?

Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXVIII Niedziela Zwykła — 13.10.2013

I. Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej (5,14-17).
Psalm Responsoryjny (Ps 98,1.2-3ab.3cd-4); Refren: Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie.
II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza (2, 8-13).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza (Łk 17,11-19)
Wiara uzdrowionego cudzoziemca
Stało się, że Jezus zmierzając do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami”. Na ich widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom”. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec”. Do niego zaś rzekł: „Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.

Czytania — XXVII Niedziela Zwykła — 6.10.2013

I. Czytanie z Księgi Proroka Habakuka (1,2-3; 2-4).
Psalm Responsoryjny (Ps 95,1-2.6-7ab.7c-9); Refren: Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie.
II. czytanie z 2 Listu św. Pawła Apostoła do Tymoteusza
(1, 6-8; 13-14).

Słowa Ewangelii według św. Łukasza Łk 17,5-10
Służyć z pokorą
Apostołowie prosili Pana: „Przymnóż nam wiary”. Pan rzekł: „Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna. Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź i siądź do stołu”? Czy nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił”?
Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy, wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”.

Kapłan: Oto Słowo Pańskie.
Wszyscy: Chwała Tobie, Chryste.